Home - Concept - Wijngebieden - Druivensoorten - Jaargangen - Assortiment Wijnen - Uw mandje - Links - Zoeken - Contact - Inloggen
	Streeknaam: Vinos de Madrid Omschrijving: De geschiedenis van Madrid als autonomia en provincie is nauw verbonden met de geschiedenis van Madrid als hoofdstad van Spanje. De naam is afkomstig van een moors fort, Majerit genaamd, maar in 1083 veroverde koning Alfonso VI van Castilla de stad. Het is altijd een vrij kleine nederzetting geweest, en de stad heeft zijn huidige allure en bekendheid te danken aan iets volkomen toevalligs: zijn ligging in het hartje van Spanje. In de tijd dat de Moren verdreven werden en de katholieke monarchen de eerste fundamenten legden voor een herenigd Spanje, was er een flinke competitie tussen de oude Spaanse steden in Castilla-León, Aragón en Cataluña. Gevestigde belangen maakten het hoe langer hoe moeilijker om de Spaanse hoofdstad in een van deze koninkrijken te vestigen. In 1561 liet Filips II zijn keuze vallen op dit onbelangrijke dorp in midden-Spanje om de eenvoudige reden dat het niet in Aragón, Calataluña, Andalucía of Castilla-León lag, en omdat de Spaanse adel er weliswaar niet vóór maar zeker ook niet tegen zouden zijn. Het hof verhuisde dus van de toenmalige hoofdstad Valladolid naar Madrid, en de stad Madrid was geboren. Toch bleef Madrid op de een of andere manier bijna drie eeuwen lang het 'Brasilia' van Spanje: technisch gesproken was het de hoofdstad en de zetel van de regering, maar in de praktijk ging niemand er naar toe, behalve om zaken te doen. Het echte leven bleef net zoals vroeger doorgaan in Valladolid, Zaragoza, Barcelona, Sevilla, Granada en andere oude steden. Daar kwam snel verandering in met de opkomst van de spoorwegen. Plots was Madrid niet langer een bureaucratische stad, overal mijlenver vandaan, maar werd het centrum van een groeiend nationaal spoorwegnet, en de stad ontwikkelde zich snel. Madrid is inmiddels uitgegroeid tot een bloeiende, Europese hoofdstad met brede boulevards en reusachtige fonteinen, belangrijke bedrijven en lange lunchen. Rond de overvolle straten van de oude stad, gedomineerd door de Plaza Mayor, liggen nieuwere gebouwen, uit begin negentiende eeuw, die Madrid een cosmopolitische aanblik geven. De provincie Madrid heeft een bevolking van ongeveer vijf miljoen mensen, waarvan meer dan drie miljoen in de stadskern leven. De overige twee miljoen werkt wel in Madrid maar duizelingwekkende onroerend-goedprijzen hebben ertoe geleid dat de uitbreiding van de stad zich nu over heel de provincie verspreidt. Een dagelijks woon-werk-traject van tweehonderd km is geen uitzondering voor forensen die zich geen huis in de stad kunnen veroorloven. Voor de kunst- en architectuur minaar en de gastronoom is Madrid een geweldige stad. Men vindt er restaurants en bars in alle geuren en kleuren, van traditioneel (dikwijls met geglazuurde tegeltjes, gebrandschilderde ramen en marmeren interieurs) tot zeer elegant, met michelin sterren te over. De stad telt eveneens twee van 's werelds zes duurste hotels, en een van de vier grootste musea, namelijk het Museo del Prado. Spijtig genoeg is er van de glorie van Madrid niet veel te merken in de rest van de provincie. Behalve Aranjuez (met het zomerpaleis van Filips II) en enkele andere bezienswaardigheden, is de Comunidad Madrid een forensenland met torenhoge flatgebouwen en lelijke buitenwijken dichtbij een autopista of een station, en - paradoxaal genoeg - landelijke wijken elders. De wijngebieden ten zuidwesten en ten zuidoosten van de stad kregen in maart 1986 een voorlopige denominación (D.O.p), en in de zomer van 1990 volgde de volledige D.O. status. De veranderingen op de internationale wijnmarkt, zijn ook in Madrid niet uitgebleven. De nieuwe generatie wijnconsumenten is internationaal georiënteerd en wilde een beter product dan de simpele, landelijke wijnen van vroeger. Bovendien kent Madrid, net zoals andere grote Europese steden, een bloeiende yuppie-cultuur, in de betere wijken, die aandacht heeft getrokken van veel wijnproducenten. Er wordt hard gewerkt in Madrids wijngebieden om te profiteren van de nieuwe status van de stad als een wereldcentrum op artistieke en gastronomische gebied. Niemand zal verbaasd zijn als de vroeger niet-gewaardeerde wijngaarden van San Martín, Navalcarnero en speciaal Arganda weldra wijnen produceren met karakter en een tot nog toe ongekende kwaliteit. Niets wijnproducenten meer stimuleren dan de wetenschap dat er een markt voorhanden is die heel wat geld wil besteden op voorwaarde dat ze de juiste stijl en kwaliteit leveren. Gastronomie In Madrid kan men, zoals in de meeste Europese hoofdsteden, allerlei gerechten van haast elk denkbare cultuur eten, Spaanse regionale gerechten inbegrepen. Door het ad hoc ontstaan van de stad, is er niet echt een lokale keuken. 'Callos a la Madrileña' is zo ongeveer het enige gerecht dat de naam van de hoofdstad draagt. Het is een pikant gekruide schotel van pens, die nu overal in Spanje te krijgen is. Samenvatting Autonomia Madrid Provincie: Madrid D.O.: Vinos de Madrid Sinds de 13º eeuw wordt er al wijn geproduceerd in de regio Madrid, op een ambachtelijke wijze, zoals overal in de rest van Spanje. Maar de eerste officiële erkenning dateert van 1984, toen het gebied de D.E. status kreeg, met een voorlopig Consejo Regulador. Vanaf het begin was het de bedoeling dat het wijngebied 'Vinos de Madrid' zou gaan heten en niet 'Madrid'. De wijnwetgeving werd in 1986 goedgekeurd en in 1988 waren de eerste echte verkiezingen voor de Consejo Regulador. De officiële D.O. status werd in 1990 goedgekeurd, toen INDO er van overtuigd was dat er genoeg wijnproducenten waren met voldoende niveau, wat betreft wijnbereiding en wijn. De wijngaarden van Madrid bieden een heel scala aan kwaliteit. Er zijn wijnen die de vereisten van een kwaliteitswijn niet halen maar er zijn ook enkele excellente wijnen, vooral uit de subzone Arganda, die door hun trotse producenten ijverig gepromoot worden. De nabijheid van Madrid met haar florerende markt en als maar stijgende welvaart, zou voldoende moeten stimuleren om op lange termijn het beste te halen uit de wijnboeren en -producenten. Als zij die belofte waar maken, dan loont het zeker de moeite om dit gebied in 't oog te houden. Geografie en geologie De D.O. Vinos de Madrid bestaat uit drie subzones: Subzona San Martín de Valdeiglesias, 3.821 ha wijngaard ten oosten van Madrid in het zuiden grenzend aan Méntrida. De bodem bestaat uit bruine aarde op graniet, licht zurig en met weinig humus. Subzona Navalcarnero, 2.107 ha wijngaard ten oosten en zuidoosten van Madrid en ook grenzend aan Méntrida in het zuiden. De bodem is hier armer, zonder carbonaten, met weinig voedingsstoffen; de ondergrond is grof zand en klei die het water goed vasthoudt. Subzona Arganda, 5.830 ha wijngaard in het zuidwesten van Madrid en grenzend aan La Mancha in het zuiden. De bodem in Arganda is veel beter, met vooral terrassen van klei/mergel op graniet en op sommige plaatsen een goede hoeveelheid kalksteen. Dit komt natuurlijk de wijn ten goede. De totaal gecultiveerde oppervlakte bedraagt 23.957 ha waarvan minder dan een derde onder de D.O. valt (dat is de som van de drie bovengenoemde subzones). De wijngaarden liggen op een hoogte van 522 tot 800 m (vergeet niet dat Madrid, op 646 m, de hoogstgelegen hoofdstad van Europa is). Klimaat Madrid heeft een bij uitstek continentaal klimaat. Nergens op het Iberische Schiereiland ben je immers zo ver van de zee verwijderd als in Madrid. In de zomer loopt de temperatuur op tot 40,7ºC, in de winter kan het vriezen tot -8,2ºC. De gemiddelde temperatuur bedraagt 13,7ºC en de zon schijnt zo'n 2.800 uur per jaar. De neerslag varieert naargelang de subzone: in Arganda valt 461 mm regen per jaar, in Navalcarnero 529 mm en in San Martín 658 mm. Druiven en wijnbereiding Blauw: Arganda-tinto fino; Navalcarnero-garnacha; San Martín-garnacha. Wit: Arganda - malvar; Navalcarnero-malvar; San Martín-albillo. Secundair wit: Arganda-airén. Het areaal van deze variëteiten is als volgt: garnacha- 8238 ha (28%); malvar-6423 ha (21%); airén-3898 ha (13%); tinto fino-1434 ha (5%). Een interessant gegeven is dat de variëteit 'tinto de madrid', ondanks de naam, in Méntrida verbouwd wordt en niet in D.O. Vinos de Madrid. De maximum opbrengsten zijn als volgt: airén en malvar - 8.000 k/ha en alle andere 5.000 k/ha. De opbrengst is 70 l/100 k. Maar de Consejo Regulador is erg gebrand op kwaliteit, en in de praktijk keurt ze slechts een klein deel van de wijn goed. Sommige oogstjaren krijgt maar 10% van de geproduceerde wijn de D.O. status. De meeste bodegas gebruiken tegenwoordig roestvrij staal. Temperatuur controle is normaal, maar malolactische gisting is dat nog niet, omdat de meeste producenten extra zuren willen behouden in hun witte en rosado wijnen. Wijnen De D.O. erkent rode, witte en rosados met het volgende alcoholgehalte: Arganda: wit 10%, rosado 11%, rood 11,5%. Navalcarnero: wit 11%, rosado 11,5%, rood 12%. San Martín: wit 11%, rosado 11,5%, rood 12%. In de praktijk zijn momenteel de jóvenes (in alle drie de kleuren) en de eerste rode crianzas te koop. Madrid kan rode wijn produceren tot Reserva niveau en witte tot crianza niveau. De wijnen die u momenteel in de handel kunt krijgen, zijn aangename, lichte en frisse witte wijnen en enkele behoorlijk zware rode die smaken alsof ze beter zouden kunnen worden met een langere crianza. Tenminste één bodega is er van overtuigd dat de toekomst van Madrid in crianza wijnen ligt.