|
|
|
| | Streeknaam: | Rueda
| | Omschrijving: |
Zie "Wijngebieden" op www.spanjewijn.nl.
Rueda ligt 165 km ten noordwesten van Madrid in het hart van Castilla y Leon. Dit is de meest zuidelijke D.O. van het oude Castilla en het is duidelijk te zien dat het de grens was tussen christelijk en moslim gebied. In het gebied staan veel kastelen. Ten noorden en zuiden van de naburige D.O. Ribera del Duero vindt men Tierra del Pan en Tierra del Vino, (Broodland en Wijnland), omdat op het ene graan verbouwd wordt en op het andere wijnstokken.
Geschiedenis
In de 10º eeuw was het een desolaat land. Enkele van de oorspronkelijke bewoners, die waren gevlucht tijdens de veldslagen, kwamen terug en begonnen weer met de landbouw. Maar er was weinig geld en bijna geen voedsel en de wederopbouw ging tergend langzaam. Onder koning Alfonso VI (1040-1109) ging het beter: hij vaardigde een de wet uit, dat iedereen die er wijngaarden wilde planten en verzorgen, dat stuk land gratis kreeg. Veel mensen kregen opeens interesse in de wijnbouw, vooral religieuze ordes, die zelf wijn nodig hadden en die graag kloosters bouwden in dit goede land.
Een belangrijke factor voor het succes van de streek was natuurlijk de nabijheid van het Hof. Valladolid, Leon en Zamora, hebben om beurten Koninklijke residenties gehad. Palencia en later Salamanca, zagen de vestiging van Spanjes eerste Universiteit. Er was dus geen tekort aan handelsmogelijkheden, er waren genoeg mensen die kwaliteit wilden en geld hadden om er voor te betalen.
Eind 1500 kwamen de duurste wijnen uit de streken Madrigal, Medina en Alejos en in 1599 was de totale wijnproductie meer dan 600.000 cantaros (100.000 liter). De volgende eeuw werd Medina del Campo het belangrijkste wijncentrum, en in 1600 probeerden de wijnhandelaren de prijs op te drijven om de verliezen te compenseren, waarmee ze kampten door vorst in de wijngaarden en de steeds hogere transportkosten.
Intussen had Felipe III zijn residentie in Valladolid en legde beslag op de helft van de wijn die in Medina geproduceerd werd, voor gebruik aan zijn Hof. Zelfs toen zij naar Madrid verhuisden, bleef de wijn uit Rueda geliefd, de prijzen hoog en werd regelmatig naar de hoofdstad gestuurd.
Gedurende de volgende 3 eeuwen breidde het wijngaardareaal zich voortdurend uit evenals de welvaart van het gebied, en iedereen dacht dat dit altijd zo zou blijven. Maar in 1897 kwam de Phylloxera in Valladolid en bereikte in 1909 ook Rueda, waar toen 45.541 ha wijgaard was. In 1922 was daar slechts een derde van over.
Andere wijnen, vooral die uit La Mancha en Valdepenas, namen onmiddelijk het voortouw over en werden daarbij geholpen door het spoorwegnet. Tegen de tijd dat Rueda de wijgaarden op resistente onderstokken had herplant, was een groot deel van de markt verloren gegaan.
Pas na de tweede wereldoorlog ging men zich bekommeren om het herstel van de wijngaarden in hun oude glorie. In 1972 kreeg Rueda de D.O. status.
De ontwikkeling van de moderne Rueda wijn (voornamelijk wit) is een heel ander verhaal. Tot een generatie terug produceerde Rueda de wijnen die men er al eeuwenlang maakte. De belangrijkste druif was de Palomino. De wijnen waren dan ook zwaar, koppig en stoffig, van "rancios" , die rijpten in halfvolle mandflessen, die half onder de grond begraven lagen, tot versterkte sherry-achtige wijnen die soms verrassend aangenaam konden zijn. Enkele aanhouders bleven zweren bij de Verdejo, maar hoewel deze druif goede wijn voortbracht, was de opbrengst laag.
In de jaren 70 vervingen enkele experimentele bodegas hun oude uitrusting door roestvrijstaal en ontdekten dat de Verdejo uitstekende mogelijkheden had. De resultaten volgden in 1972 door de vooruitstrevende en beroemde bodega Marques de Riscal.
De lokale druif Verdejo sloeg de spijker op de kop: perfect aangepast aan de bodem en het microklimaat van deze streek.
Een goedgemaakte Rueda van 100% Verdejo is een frisse aromatische wijn met impressies van rijpe perzik, een goede zuurgraad en een fantastische afdronk: één van Spanjes betere witte wijnen!
Verder onderzoek wees uit dat bodem en klimaat ook zeer geschikt waren voor de Sauvignon druif en de Consejo Regulador liet in 1992 de Sauvignon druif toe als erkende variëteit.
Geografie en geologie
Hoewel gelegen in het Centraal Massief, op een hoogte van 600 tot 780 m, is dit toch een tamelijk vlak gebied. De wijngaarden liggen her en der langs de korenvelden, meestal in de provincie Valladolid en gedeeltelijk in Avila en Segovia, tussen de Duero en Medina del Campo, ten zuiden van de stad Rueda.
De bodem is tamelijk rijk aan ijzer en meestal los, brokkelig en gemakkelijk te bewerken, met een goede drainage. De noordelijke helft (langs de Duero) heeft hier en daar alluviale bodems, met een lichte toplaag met 1 a 2% kalksteen, en een kalkstenen/klei ondergrond die maximaal 24% kalksteen bevat. De pH-waarde is neutraal (7 a 8). In het zuiden is de bovenlaag bruin en zanderig met een onderlaag van zandsteen en klei tot tot een diepte van 25 cm. De pH-waarde is hier iets zuurder, namelijk 6 a 7.
Klimaat
Rueda heeft een landklimaat en neerslag is dus de bepalende factor voor de kwaliteit van de wijnen. Over het algemeen regent het in de lente en de herfst, met soms een jaar waarin het sporadisch regent gedurende het hele jaar. Dit resulteert meestal in een oogst van uitzonderlijke kwaliteit. Van de andere kant valt er eens in de 10 jaar het hele jaar door geen druppel regen. De hoogte brengt wel vorst en mist met zich mee en lage winter temperaturen van -7ºC zijn geen uitzondering. In de zomer kan het kwik tot 35.7ºC stijgen. Het jaarlijks gemiddelde bedraagt 12ºC. De zon schijnt gemiddeld 2.700 uur en de gemiddelde neerslag is 407 mm.
Druiven, wijnen en wijnbereiding
De belangrijkste variëteit is heden ten dage de Verdejo, gevolgd door Tempranillo en Viura. Hoewel ook Sauvignon blanc wijnen in Rueda worden geproduceerd, vormen deze druiven toch slechts een klein deel van het totale arsenaal. Het overgrote deel van de snel in populariteit stijgende wijnen is voor binnenlandse consumptie.
De mooiste wijnen zijn die met 100% Verdejo. De prijzen van de Verdejo druiven en daardoor de Rueda wijnen, zijn de laatste jaren echter snel gestegen. Viura druiven zijn goedkoper, waardoor voor producenten de verleiding bestaat om het gehalte van deze druif in wijnen te verhogen. Rueda wijnen met Viura hebben echter niet hetzelfde karakter als 100% Verdejo wijnen, hetgeen de goede naam van Rueda wijnen op langere termijn waarschijnlijk niet ten goede zal komen.
|
|
|